"The Night Listener" Türkçesi: hasan hoca 26
Hazır mı?
Evet, bir de öyle deneyelim.
New York City'nin WNYH radyo stüdyosundan,
Bendeniz Gabriel Noone, Noone at Night ("Geceleyin öğle vakti")
Bir öykücü olarak, öykü peşinde hayatımın yıllarını harcadım.
Saksağan gibi, sadece parlak şeyleri alıp gerisini atma eğilimim var.
Bir öykü anlatırken gerçekler her zaman değiştirilebilir.
Ama bu kez, dikkatli olmam gerek.
Olayları tam hatırladığım gibi anlatacağım.
Neticede buna inanmanızı isterim.
Zaten yeterince zor olacak.
Bunun adı "The Night Listener". (Gece dinleyicisi)
Olabilecek en kötü haftada başladı.
Geçici olacağını söyleyerek, Jess taşınmıştı.
Ve ben çok kötü olmuştum. Artık hiç bir şeyin anlamı yoktu.
Saçma sapan bir öykümü okumaya çalışıyordum... Hani şu üzerine bir meslek kurduklarımdan biri...
Sekizinci Yıldönümümüz hakkında duygusal bir öyküydü.
Ama çok yapmacık oluyordu. Konuşturamıyordum kendimizi.
Olmuyor, olmuyor!
- O kadar da fena değildi. - Benim üslubum gibi değil...
Seviyeler aynı Ayarlayabilirim.
Hayır, hayır. Sadece sahte, yapmacık oluyor.
Bak, Gabriel. Bunu tekrarlayamayız.
Eski bantlardan birini yayına koy, tamam mı?
Ben... Ben... yapamam. Üzgünüm, yapamam.
Hey.
- Ne arıyorsun burda? - Sana bir içecek ısmarlarım diyordum.
Yayın sırasında ne oldu?
Sesle ilgili sorunlar vardı. Dinle, yorgunum, yatacağım.
- Gitmeyeceğinden emin misin? - Eminim.
Beni hiç ilgilendirmez ama, radyo yönetimi endişeli.
Onlara beş program borcun var.
Bu konuda gerçekten konuşmak istemiyorum.
- Hakkında endişeleniyorum. - Ben iyiyim... Gerçekten.
Peki tamam. Bak...
- Bunu al. - Oh hayır. Yapma, Ashe.
- Kısacık reklam bile yazmak zorunda değilsin. - Teşekkürler.
Sadece okumanı istiyorum. Üç ay içinde basılacak.
"A Diary of Transcendent Hope and Courage." Oh, lütfen!
Aromaterapisi de var mı?
Sus hadi. Okuduktan sonra gerçek soruların olacak.
- Biraz sabret dostum! - Peki.
Görüşelim!
Korkuttun beni!
- Bir kaç şey alıyordum. - Sorun değil.
Lucifer'i getirmişsin.
Lucien. Sadece bir arkadaş.
Oh, güzelim, sana söyledim. Birazcık daha yere ihtiyacım var.
- Tamam, sorun değil. - Görüşürüz.
- Hayır, Hugo. Git hadi. - Hugo. Hugo!
Pete Logand şöyle yazdı: "Charles Dickens
"sadece 12 yaşındaydı... ailesi onu rıhtımda bir fabrikada
"ayakkabı boyası yapmaya gönderdiğinde.
"Bu olay onun bir yazar olmasına neden oldu.
"Hepimizin içinde bir karartma fabrikası var öyle korkunç bir şey ki...
süt dişlerimizin döküldüğü gibi süt kalplerimizi de döken bir şey."
Benimki Milwaukee'de bir bodrumdu.
İçinde oyun oynayabileceğim bir odaya dönüştürülmüştü.
Babamın buraya niçin ses yalıtımı yaptığını kimse merak etmedi.
Yedi yaşıma geldiğimde tüm oyunlarını biliyordum.
11 yaşına gelinceye kadar, diğer yetişkinler onunlaydı.
Annemin ne kadar bildiğini merak ederdim.
Bir gece oyun odasında fısıltıyla konuştuğunu duydum.
birine çekilmesini söylüyordu.
Hep ordaymıştı.
"Gözlerimi bağlamalarının nedeni oymuş beni gizlemek.
"Böylece kasetleri internette satabilmek."
Burası Gabriel ve Jess'in yeri Düdükten sonra bir mesaj bırakınız.
Merhaba ben Pete Logand. O kitabı yazan kişi
Ashe telefon numaranı verdi, ben de sadece şey istedim...
Yeterince konuşursam belki...
A a, peki, bay bay.
- Pusuya düşürülmek? - Fena bir ifade değil...
Düşüncelerini dağıtıp seni rahatlatacağını sanmıştım.
Bu halimle yanlış bir şey, söyleyebilirim.
Hayır, yanlış bir şey söylemeyeceksin. Kitabı beğendin mi?
Biraz ham, çiğ gibi. Ama güçlü.
- O cesur bir çocuk. Kaç yaşında? - 14.
Tanrım!
Nasıl aldın?
Transom üzerinden. Aracısız, doğrudan.
- Donna gönderdi. - Kim?
Onu alan sosyal hizmetler görevlisi. Terapi olarak ona yazı yazdırdı, yazar yaptı.
Epeyce düzeltmeler yapmışsındır.
- bilmem ki... - Ne?
Yıl boyunca bana gelen en temiz yazıydı.
Kahretsin.
Gerçek bir bağlantı olduğunu bilmeseydim bunu sana yapmazdım.
- Bodrumu hatırlıyor musun? - Evet.
Herkes gittikten sonra programı dinlerdi
- Tanrım. - Onu sana vermemi istedi.
Jess?
Ne yapıyorsun?
Merhaba.
Çek defterini bana bırakmazsan Ben senin defterlerini tutamam.
Burası çok dağınıktı.
Üstelik çamaşır yıkamayı severim. Beni mutlu eder.
Elektrik kesildi. Sigorta panelin bozulmuş Bir de baban aradı.
- Cevap vermedin değil mi? - Mecbur kaldım. Adamcağız:
"Aç şu lanet olasıcayı. Biliyorum ordasın," deyip durdu.
Hoş yaşlı ilginç birisi.
Seninle tanışsaydı, arkandan "o şirin Çink (Çinli) kız" derdi.
- Ben şirin bir Çink kızım. - Mm-hm.
Kaç yaşındaydı? Antika gibi birisi.
Niçin? Ben öyleyim de ondan mı?
Umarım senin yaşına geldiğimde Ana-babamı düşünmek zorunda kalmam.
İyi şanslar.
Jess'i sordular. Henüz onlara söylemedin, değil mi?
Hayır. O zamana dek döner.
Doğru.
Merhaba. Lütfen düdükten sonra bir mesaj bırakın.
Merhaba, Pete. Ben Gabriel Noone.
Telefon numaranı Ashe verdi, ve ee...
Kitabını okudum. Geçekten hoşuma gitti.
- Hey. - Hey.
Sen olduğuna yemin et?
Niçin ben olmayayım?
Bilmem ki. Sesin seninkine benzemiyor.
Yüzyüze olunca biraz az dramatiğimdir.
Sesin "balyoz yemiş bok" gibi.
Çok güzel ifade ettin.
Kızma ama. Sen olduğuna inanamıyorum, ya.
Mecburdun.
Üzgünüm. Yeni annem ağzımın çok bozuk olduğunu söylüyor.
Gerçekten? Evet, kadın haklı.
Neyse, kitabından çok etkilendim Sana iyi şanslar dilemek isterim.
Noel için neler yapacaksınız?
ne demek istiyorsun?
- Sen ve Jess. Noel ağacınız var mı? - Hayır, yok.
Noel kutlamaya düşkün değiliz.
Ne demek istediğini anlıyorum.
Sokakta paslı bir su tankeri var Her yıl üstüne bir lanet yıldız takarlar.
Yıldız. Hoş bir şey gibi.
Evet.
Yalnız, bu tarafa dönük değil. Sadece duvar yazılarını aydınlatıyor.
Kasabanın kalan kısmına "Bethlehem," bize de "Roberta blows."
Yemin ederim büyük kırmızı harflerle, "Roberta blows (üfler)".
Geçen yıl boyadılar. Geri geldi.
Gerçekten iyi üflüyor olmalı.
İyi misin?
Kahretsin.
Pete?
Kahretsin.
Evet, iyiyim. Şaka yapacaksan beni önceden uyarman gerek, ya!
- İç şunu. - Özür dilerim.
- Nedir o? - Donna burada ve sorun çıkarmaya başladı.
Aslında tahammül etmem ama o bir "bebek" ve kızılsaçlılardan hoşlanırım.
O o. Bi şey söyle.
- Merhaba. Ben Donna Logand. - Hey.
Kısa kestiğim için üzgünüm. Bu öksürük beni endişelendiriyor.
Evet tabii. Anlıyorum...
Merhaba?
Ben Donna.
Şimdi uyuyor. Akciğerlerinde biriken sıvıyı almamız gerekti.
- AIDS'ten bahsetti mi? - Evet, bahsetti.
Dinle. Günümüzde inanılmaz ilaçlar var Jess için harika sonuçlar verdi
Evet, çoğunu denedik, ama seki yaşındayken frengi olmuştu
Ciğerleri İsviçre peyniri gibi delik deşik.
Çok uzun yaşamaz. En fazla bir kaç ay...
Burada herşeyden uzak olmak da işleri kolaylaştırmıyor.
Ama, o pisliklerin onun yerini bilmelerine izin veremem.
Hapiste olduklarını sanıyordum.
Babası hapisteydi, ama annesi mahkemeye çağrılınca kayıplara karıştı.
- Nerede olduğunu bilmiyorlar. - Tabi ki bunca yıldan sonra...
onun ne yapabileceğini bilemiyoruz.
Fakat buraya taşınma nedeni şüphe ve korku içinde olmamak, değil mi?
O düşünce tüm gece uykumu kaçırdı.
sonraki haftalarda, Pete ile her gün konuştuk.
Kitabın yayınlandığında kimle konuşmak istersin?
Ne demek istiyorsun?
Bilirsin ya... Ünlü birisi... Kitabını okuyup gerçekten seven biri.
Derek Jeter olabilir.
Bilmem ki... Olabilir.
Onun kim olduğunu bilmiyorsun, di mi?
Şüphesiz. O bir sporcu.
Peki, hangi spor dalı?
Beni zor duruma sokuyorsun.
Birinin "kamış-içici" olması onun maçları seyretmemesi anlamına gelmez.
O ne demek?
Ne, "kamış-içici" mi? Hiç duymadın mı?
Hayır.
Tamam, aleyhinde kullanmıycam.
Sen ve... Jess. İkiniz iyisiniz.
Nasıl, ne yapar bugünlerde?
- O iyi. - Onunla ne zaman konuşabilirim?
Biraz zor olacak gibi. Bir kaç hafta önce buradan taşındı.
Yapma be. Kötü oldu.
Yalnız kalmak istediğini söyledi,
ama geri döneceğini söyledi.
Eminim öyledir. Aranızda özel bir ilişki vardı.
Sabretmelisin, Gabriel.
Öyle bir şey hergün çıkmaz karşına
Benim istediğim de o.
Öyle bir şey.
Bu günlerden birinde.
Endişelenme. Gelir.
Hayır. Burayla hastane arasında fazla kız yok.
Kızlar hakkında çok mu düşünüyorsun?
Yapabileceğim tek şey o, ya. Onları düşünmek.
Seeta.
Sende Playboy var mı?
- Hey, sen. - Hey.
Hugo.
- Bir arkadaş için. - Evet.
Seni arayacaktım. Küçük çaplı bir Noel partisi planlıyorum. Gelmek ister misin?
- Tabi. - Tamam. Seni ararım.
- Görüşelim. - Görüşelim.
Playboy dergisini alır. Ama yeni annesinden gizler.
Onun karşı cinse ilgi göstermesine neden olacağımı kim bilebilirdi?
Duyduğum en tatlı şey oydu.
- Değil mi? - Yerinde olsam dikkatli olurdum.
- Niçin? - İnsanlar dedikodu yaparlar da.
Ne hakkında?
Koca kafanı kullan. O çocuğu ibneler kullanmışlar.
O çocuğu sübyancılar kullanmışlar Anlatılanları dinlemiyor musun?
- Erkekler. - İbne olmayan erkekler.
Kaldır bacağını, tatlım.
Küçük bir çocuğu taciz edenler nasıl ibne olamazlar?
- Yaparken ona "faggot" (ibnenin kibarı) diyorlardı. - Herşeyi pisletmek zorunda mısın?
Tatlım, sakin ol. O kadar kızma.
Birşeyler hissetmekten çok daha kolaydır
O yeni bir New Age anlayışı mı?
Senin duygularını kapatmış olman bizim de kapatmamızı gerektirmez.
- Sen sulugözün tekisin... - Bırakın, beyler.
- Biryerlere mi gitsem? - Hayır
Bırakın, hadi... Geç kalacağız.
- İkiniz bu kez daha iyiydiniz. - Öyle.
Bin yıl daha geçsin karşılıklı konuşabilecek duruma geliriz.
- Jess hakkında ne diyecektin? - Hiiiç.
Belki Raleigh'den dönerken Uğrar görürüz.
Küçük kamışa güle güle deriz. Neee? "Küçük kamış"? Onunla başedebilir.
Ben gerçekte daha büyükleriyle başedebilirim.
Çok pis birisin.
- Ne dedi? - Görüşürüz, Baba.
Peki, oğlum.
Hey, Gabriel!
Gabriel! Hey!
- Nereye gidiyorsun? - Beni buna niçin çağırdınız?
Bu bir parti.
Saçma sapan.
Gabriel.
Buraya gel.
Ne var?
- Bu insanlar kim? - Arkadaşlarım. Ev arkadaşımın ve benim.
Ne zaman dan beri bu kadar çok kişi tanıyorsun?
Hey, arkadaşlarımın çoğu senin arkadaşlarındı.
Yeni arkadaşlar istedim. Sorun nedir şimdi?
Ne olup bittiğini anlamıyorum.
Yanına taşındığım zaman, üniversiteden yeni mezun olmuştum.
Sana bakmak istemiştim.
Benim de sana bakmak istediğimi düşünmemiştin değil mi?
- Öyle demiyorum. - Öyle düşünüyorsun.
Gabriel, sekiz yıl ölümle yüzyüzeydim.
Şimdi artık öyle değilim, ve hayatı hissetmek istiyorum.
Bak. Ben sadece...
Cesaretin olsaydı, bu ilişkiyi çoktan bitirirdin.
Hayır öyle hissetmiyorum.
- Hayır hayır hayır. - Gel. Gel buraya, lütfen.
Çıkıyorum.
İyisin?
Evet, iyiyim.
Gabriel and Jess'in evi Düdükten sonra lütfen mesaj bırakın.
Ben Donna.
Hastanedeyim.
Onu oksijen tüpüne bağladılar.
Durumu hiç iyi değil.
Sabaha çıkacağını sanmıyorum.
Yeni bir gelişme olursa tekrar ararım. Hoşçakal.
Mesajın sonu.
Ah.
Bir şey olsa aramaz mıydı?
İçimde kötü bir his var.
- Hastaneyi arasana. - Hangisinde olduğunu bilmiyorum.
Biraz melodramatik oluyor olabilirler mi?
Bilirsin, suistimalci anababa, bodrum. hepsi çok uç bir durum.
- Bazılarının çok değersiz bir hayatı vardır. - Ama her zaman değersiz değillerdir.
Arada bir gaz verirler.
Ölüm döşeğinde olan bir çocuk için böyle bir şey düşünmene inanamıyorum.
- Aloo? - Ben Donna.
Merhaba.
Donna, Sesi dışarıya verdireceğim. Jess burda.
- Merhaba, Jess. Gerçek şeyle tanışmak güzel. - Tanıştığımıza memnun oldum.
Gabriel, Bactrim etkisini gösterdi. Pete bu sabah daha iyi.
Tanrı'ya şükür.
- Merhaba demek istiyor. - Tabi. Telefonu ona ver.
- Hey, dostum. - Hey, velet. Nasılsın?
- Dünkünden daha iyiyim. - Çok güzel.
Hey, Jess burda. Sigorta kutumu tamir ediyor.
Onun ne anlama geldiğini bilmek istemem.
Peki. Benim biraz uyumamı istiyorlar. Hoşça kalın.
İyi uykular, dostum.
Rahatladım.
Evet.
Ne?
Sanırım aynı ses, bebeğim.
Ne?
Evet. Pete ve Donna. Ben...
Bilmiyorum, Onlar...Sesleri aynı.
Biri biraz cırlak, ama aynı...
bir çeşit taklit olduğunu mu söylüyorsun?
Öyle, aşağı yukarı öyle.
- Öyle bir şeyi neden yapsın? - Bilmiyorum.
- Düzinelerce insan tanıyor onları. - Kimler?
Doktorlar. Eve gelip kalan bir hastabakıcı var.
Sana öyle söylediler.
- Peki Ashe ne olacak? - Gerçekten hiç Wisconsin'e gitti mi?
Gitmiştir. Fotoğrafa ne dersin?
Herhangi bir kişi olabilir.
- Bu ispat edilebilir. - Hey.
Yanılmaktan mutlu olurum.
Hayır hayır. Sen asla yanılmaktan mutlu olmazsın.
Haftalardır ilk defa iyice hissediyorum. Mahvetmek mi istiyorsun?
Çünkü bu senin öykülerinden biri değil. Hiç bir şeyi olduğu gibi görmüyorsun.
- Hade len! Saçmalık. - Saçmalık?
Saçmalık? Tamam.
Test sonucunun pozitif çıktığını tam nerede söylemiştim sana?
- Başlatma şimdi...? - Soruya cevap ver!
Sahilde bir parkta Bateri çalan çocukların önünde.
Hayır.
Hayır, o senin programında anlattığın şey.
Üçüncü Caddede eski püskü bir şarküterindeydi. Ama ilginç bir yer değil, di mi?
Bak, biraz yalnız kalmak istiyordum, onun için taşındım.
Programına malzeme bulmak için, her zaman bu ilişkimizi elekten geçirirsin.
Hoşuna gitmediğini söyle hadi.
Programına sesimi çıkarmadım çünkü ölümüme bir anlam veriyordu.
ama artık o bana gereksiz.
İyi güzel. Program bitti artık. Mutlu musun?
O benim suçum değil.
Sen onu tanımıyorsun.
Belki.
- Bana saydam görünüyor. - Ne anlama geliyor bu?
Hep çocuk istemekten bahsedersin. Şimdi de bunu yaptın...
- Hasdir. Serseri manyağın tekisin! - Sen hasdir. Git küçük şeyinle oyna biraz.
Pete Logand ile gerçekten karşılaşmış birini biliyor musun?
Hayır.
Doktor, sosyal hizmetler görevlisi, hasta bakıcı, veya bir komşu? Herhangi bir kişi?
Wisconsin'de oturuyorlar.
Jess'e göre Pete ve Donna'nın sesleri aynı.
- Evet öyle. - Sana acaip gelmiyor mu?
Pete onunla aynı eve taşınınca konuşmuyordu. Sonunda Donna'yı taklit etmeye başladı.
- Bu husus kitapta yoktu. - Olmayan çok şey var, değil mi?.
- Sana söylediği için biliyorsun. - Öyle.
- Tüm bilgileri Donna'dan aldın. - Ondan ve Pete'den.
Doğum kağıdını gösterdi mi sana...
evlatlık belgesi, veya başka bir belge?
Düzmece olduğunu düşünüyorsan, çok yanılıyorsun.
- Niçin? - Çünkü!
Bir yılı aşkın bir süredir onlarla konuşuyorum. Hayal bile edemeyeceğin şeyler söylediler.
Şimdi, durumun düşünce şeklini etkiliyor olabilir.
Onunla bir ilgisi yok.
Yazarı hakkında bi bok bilmediğin bir kitabı yayınlamak üzeresin.
Birazcık düşünceli olman gerekmez mi?
Gabriel and Jess'in evi Düdükten sonra lütfen mesaj bırakın.
Yapma yaaa! Sanırım evde yoksunuz Sonra tekrar arayım.
- Aloo? - Aa ben Donna.
Merhaba.
Biliyorum, biraz geç haber veriyorum ama... Noel için sizi aramızda görmek isterdik.
- Gerçekten? - Tabi, gerçekten.
Misafir odamız pek şatafatlı değil ama, erikli muhallebi yaptım
Gelmeniz Pete için çok anlamlı olur.
Ne diyorsunuz?...
- Pete mi o? - Evet, hâlâ öksürüyor.
Ama iyi. Gelebilecek misiniz?
Noel'i geçirmenin daha güzel bir yolunu bilmiyorum
- Çok güzel. - Evet öyle. Gerçekten öyle.
- Hey, Gabriel. - Hey, Marie.
- Beyzbol oynadığını bilmiyordum. - Ah, hayır. Bir arkadaş için hediye.
Jerry Deter imzalı.
Derek Jeter demek istiyorsun?
Tamam. Öyle.
Lanet olası, kadın kefaleti sana yükledi.
- Mazereti neydi? - Mazeret yoktu.
Doktor ziyaretçi gelmesin demiş Grip filan olmasından korkuyorlar.
Lanet olası uçaklar petri kabı gibi. Onun benden mikrop kapmasını istemem.
Daha sonra, belki.
Evet. Haytta olursa tabii.
Ne olacağını bilemezsin.
Hayır, bilemezsin.
Hiç bir şey hakkında.
- Bundan sonra birbirimizi görmemeliyiz. - Bebeğim, böyle olmak zorunda değil.
Evet, bebeğim.
Kullanılıp atılmak istemem. Temiz bir ayrılık istiyorum.
- birbirimizle konuşmayacak mıyız? - Bu şey için çok yaşlıyım.
- Hadi, Gabriel. - Dinle, aramızdaki şeyi sen mahvettin.
Gerçeği göremeyen sensin.
Kitap basılmayacak demek de ne oluyor? Editörünün bu çocuğa inandığını sanıyordum.
O inanıyor, fakat amirleri fikir değiştirmişler.
- Donna ve Pete ne düşünüyorlar? - Onlar tamamen göçmüş durumdalar.
Sen de ne var?
Pete Logand ile lgili hiç bir dava kaydı yok.
Hiç bir anlamı yok.
Dona evlatlık aldığında Pete onun soyadını aldı.
Ashe onların takma ad kullandıklarını düşünüyor
böylece gerçek annesi onu bulamayacaktır.
yakışıklı çocuk... her kim ise.
Kim böyle bir şey yapar ki? Bunu sorup duruyorum hep.
Kitap reklamı yapmak için iğrenç bir yöntem
Belki onun için öyle değildir. Belki o kadın ne yaptığının farkında değil.
Çoklu kişilik gibi bir şey mi?
Dur, ya bu kadının bir çocuğu korkunç bir şekilde can verdiyse
ve şimdi şey için onun kimliğini almak istiyorsa?
Hayır.
Ya çocuğu mumyalattırdıysa?
- Hani Psycho filmindeki gibi? - Hmm.
Hayır, dur bekle. Aman Tanrım
Ya o kadın hiç olmadıysa? Ya o çocuk kadını taklit ediyorsa?
Lütfen yeter artık!
Bu bir oyun değil ki!
Özür dilerim.
Ya yarı ölmüş bir çocuk varsa ve ben onun kalan azıcık umudunu alıp götürmüşsem?
Bu duyguyla yaşayamam.
Ses izi konusunu hiç düşündün mü?
Polislerin kullandığı şey? Parmak izi kadar geçerli.
Şimdi beni korkutuyorsun.
Hey, ben Davia. Yeni bir Thai lokantası var...
Hayır.
- Hey, kamış-içici. - İşte o. Dur bakalım.
- Tamam. O kadından ne mesajı var? - Hiiiç. Son mesajı da sildim.
Öyleyse onu araman lazım. Sesini banda kaydet.
- nasıl yapacağım? - Aa...
Onunla konuşmadan önce bu düğmeye bas.
Bilmem ki, ah...
Bu bir telesekreter, termonükleer bir cihaz değil.
Ya ben sesini kaydederken makinadan bip sesi gelirse?
Özür dileriz. Aradığınız numara kullanılmıyor.
Lütfen numarayı doğrulayıp tekrar arayın. Bu bir kayıt mesajdır.
Wisconsin'de aileniz var mı?
Evet, bir oğlum var.
Ah.
Annesinin yanında, ama.
Bayramlarda görüşüyoruz.
- Kaç yaşında? - 14.
Oldukça ileri yaşınızda olmuş gibi.
Evet öyle, Ben... Öyle sayılır.
Fotoğrafı var mı?
Var tabii...
Ah üstüme iyilik sağlık. Şu gözlere bak.
Evet.
Burnu ve çenesi sizinkine benziyor.
- Öyle mi? - Hm.
Affedersiniz.
Umarım ileri gitmiyorumdur, yolcu listesinde adınızı gördüm de...
Bizim için yaptığınız her şey için minnettarız demek istedim.
Memnun oldum.
Ekip için bişeyler mi yaptınız?
Özür dileriz. Aradığınız numara kullanılmıyor.
Lütfen numarayı-
500.
507.
509.
511.
Lanet.
Merhaba.
Salakça birşeyler yaptım da, bana yardım edeceğinizi umuyordum.
Burada Montgomery'de yaşayan bir arkadaşım vardı da.
Her zaman adresinin 511 Henzke olduğunu düşünürdüm.
Internetten mi tanıştınız?
Hayır. Hayır öyle değil. Sadece...
... o iyi bir arkadaşım. Eminim buraya sık sık gelir. Donna Logand?
İnsanlar gerçek adreslerini kullanmamak için bize para öderler.
Buranın amacı o.
Eminim öyledir.
O bir arkadaşım.
Uzak yerden geldim ...
Tamam. İyi.
Hey!
- İyi misin? - Teşekkür ederim, evet.
Peki.
Burgerleri seversin ama, miden için hiç de iyi değiller.
Eve varınca sana bişeyler hazırlarım.
Hey. Biraz daha cocoa için mi döndün?
- Günde iki kez beni bir bağımlı yapar mı? - Bence yapmaz. Onun için bişey?
Hayır teşekkürler. Alışmamalıyız.
- Sevebilir miyim? - Sev hadi.
Alabileceği tüm sevgiye ihtiyacı var. Değil mi?
Tamam. Hadi gidelim.
Görüşürüz.
Evet görüşürüz. Üşüme.
Merhaba demiycek misin, Gabriel?
Papatya çayı olur mu?
Tabi.
- Işık yeterli mi? - İyi. Teşekkürler.
Hank söyledi. Markette çalışan tezgahtar?
- Burada olduğunu ordan biliyorum. - Öyle mi.
- Görme özürlülere mahsus bir yetenek değil. - Haa.
Ne zamandan beri göremiyorsun?
Bebeklerim için minik bir evi, babamın yüzü gibi şeyler hatırlıyorum.
Anneni?
İki yaşımdayken ölmüş. Babam büyüttü beni. Sanırım Ashe bunları söylemedi.
- Hayır. - Neyse...
Bu bizi daha çok incinebilir yapar. Bu yıl zaten bir kere taşınmak zorunda kaldık.
Pete için yaptığınız şey gerçekten çok güzel ama.
Neyse, bizi nasıl buldun?
Yıldız. Ben...
Pete su kulesinin üstünde bir yıldız gördüğünü söylemişti.
Onu görünce... sizi buldum...
Eve kadar mı?
Sokağın başına kadar.
sonra seni evin önünde gördüm ve...
Öyle...
Kafeden buraya kim takip etti beni?
Sana güvenmem çok önemli, Gabriel.
Telefon hattınız kapalıydı. Yapmam gereken...
Çay.
Tuvaletiniz kullanabilir miyim?
Tabi, yukarda merdivenin başında.
Odasını buldun.
Kadife Tavşan. Bunlardan benim de vardı.
Peki, Pete...?
Hastanede tahlil yaptırıyor. Gidiş iyi değil.
- Üzgünüm. Akciğerleri mi? - Evet.
Kötüye gidiyorlar.
- Yarın onu görebilir miyim? - Çok iyi olur.
- Senin için çok önemli, değil mi? - Evet, öyle.
O da senin hakkında aynısını düşünüyor.
Gerçekten...
Yol kenarındaki lambaların ışıkları geriye doğru akıyorlar
ve biriniz diğerinize doğru uzanıyor ve onu bacağından tutuyor.
Hayattaki en gerçek an işte o andır.
En sevdiğimiz bölümlerden birisi.
Teşekkür ederim.
Pete senden ve Jess'den bahsetti.
İyi anlaşıyormuşsunuz.
- Hâlâ ona aşık mısın? - Bilmiyorum.
O da aynısını mı düşünüyor?
Ne düşündüğünü bilmiyorum.
Sesinizi duyuyorum da...
yüzünüze dokunabilir miyim?
Tabi.
Tam emin olmama konumu zor bir şey.
Evet, arasat gibi.
Ve sen de ispat isteyen birine benziyorsun.
Zor tarafı,zannettiğimiz kadar seviliyor olmamız.
Onu görmek için sabırsızlanıyorum.
Kimi? Jess'i?
Hayır, Pete'yi.
Özür dilerim.
Herkes yapar. O öyle çok özel.
Evet.
Yardımıza ihtiyacım var.
Aah.
- Ne? - Çok karanlık.
Lambanın düğmesi nerede bilmiyorum. Kapının yanına bak.
Buralarda bir yerde benim diğer dikiş çantam var.
Hastanede çok zaman harcıyorum. Pete'ye bir kazak örmeye başladım.
Koyu yeşili bulmama yardım eder misin?
Gözlerinin rengine çok iyi uyacak.
İşte.
Teşekkürler.
Hey, kazağımı görmek ister misin?
Tabi.
Düğmelerini dikmem gerek ama yine de eğlenceli.
- Arkanı dön. - Aa, Peki.
Sana güveniyorum. Bakmıyorsundur.
Bakmıycam.
Tamam.
Geriye dön.
Nasıl duruyor?
Ee... iyi...
Güzel.
Dokunmak ister misin? Yumuşacık.
Dokun ve hisset.
Evet, yumuşak, haklısın.
Güzel.
- Ne oldu? - Hiiiç, Güzel...
- Benle ilgili bir sorun mu var? - Hayır, güzel...
Erkeklerden hoşlandığını biliyorum. Sadece cana yakın olmaya çalışıyordum.
Sen acayip bir manyaksın.
Arkanı dön!
Özür dilerim. Ben...
Kitap basımı senin yüzünden mi iptal oldu?
Öyle sanıyordum.
O kitap onun için çok anlamlıydı.
O nedenle burdayım. Yeni bir yayıncı bulmasına yardım edeceğim. Her şey yaparım...
Buraya neden geldiğin belli. Bize inanmıyorsun.
İnanıyorum.
- Yarın görüşmesen iyi olur. - Hayır! Onu görmek istiyorum.
Senin farklı olacağını düşünmüştüm.
Tüm karmaşı ve çelişkileriyle onun ruhuna bakabileceğini sanmıştım
Benim gibi, onu kendi kanından ve canından sayacağını sanmıştım.
Onu öyle görüyorum.
Sanmıyorum. Öyle olsaydı, bize güvensizlik duymazdın.
İki gün buralarda tökezleyerek dolaştım ki size bir şey diyebileyim...
Ne diyecektin?
Sahteci zannettiğin için özür mü dileyecektin? Hadi ordan...
Pete'nin kendine destek olacak insanlara ihtiyacı var.
Ve seni onu görmeye götürmem imkansız.
Mümkün değil.
Araban burda.
- En yakın hastane nerede? - Madison'da. 50 mil mesafede.
- Olsun. Gidelim. - Peki.
L-o-g-a-n-d.
Burada Pete veya Peter Logand adıyla kayıtlı kimse yok.
Belki farklı bir isim kullanıyordur.
Hangi isme bakalım?
Bilmiyorum.
Belki de yanlış hastanedesin.
Tüm hastaneleri dolaştım. Burada olmak zorunda.
Çocuk bölümüne girip dolaşıp bakabilir miyim?
Ne sanıyorsun?
Zamanınız için teşekkür ederim.
Tanrım, hayır.
Özür dilerim. Yanlışlık oldu.
Seni başksı sanmıştım...
Kimsin sen?
Güvenlik!
Güvenlik! Güvenlik!
Ah.
Oooh...
Aloo?
Aloo.
Oh.
- Sizi şuraya alalım? - Tabi.
Dün gece burada görme özürlü bir bayan vardı.
- Donna. - Evet.
Baktığı bir çocuk var, onu gördünüz mü? Epeyden beridir görmedim de...
Pete'yi mi kastettin.
Evet, o. Onu gördünüz mü?
Hastanede. Çok hasta bir çocuk.
Pete'yi gerçekten hiç gördünüz mü?
Zamanın çoğunu hastanede geçiriyor.
Hangi hastanede?
İstediğiniz başka bir şey var mıydı?
Bana yardımcı olmayacaksınız yani.
İyi günler.
Kimse yok mu?
Ben.. Bir arkadaşımı ziyaret ediyordum.
Belki siz biliyorsunuzdur. Pete?
Gördünüz mü onu hiç?
O kadın sana ne söyledi bilmem, ama ben...
Ne yapıyoruz?
Ah!
Ne yapıyoruz?
Lanet olası, ne oluyor?
Dur. Bekle, O kadın... Herkes bilir...
Sizi gidi manyaklar ne yaptınız o çocuğa?
Rahat bırakın çocuğu, sapık! Rahat bırakın onu artık!
Gabriel?
- Üzgünüm. Herhes beni koruyor burda. - Benden uzak dur, Donna.
Sana yardım etmek için geri geldim.
Niye bana kızıyorsun? Evimize giren sendin.
Lanet olası hastaneye gittim. Orada yoktu!
- Yanlış hastaneye gitmişsindir. - Madison'daki her lanet hastaneye gittim.
O Milwaukee'deydi.
Tabii ki. Hangisi diye sorsaydım, başka yere gitti derdin.
- Yeter artık. - Ya da o aniden...
O öldü.
Dün gece öldü. İki yönlü zatürre.
Ciğerleri sıvıyla dolmuştu Hayata döndüremediler.
Tanrı aşkına. Sen çok iyisin.
- Ne diyorsun? - Her bir şey için lanet cevabın hazır.
Oh.
Gerçek bu!
Öyle.
- Birisi yaklaşırsa, onu öldürürsün. - Ne dediğinin farkında değilsin!
Onlar her şeyi biliyor! Ve hastaneleri arıyorlar. Aldatılmaktan hoşlanmıyorlar.
Yalan söylemiyorum!
Tanrım! Neden geldim buraya?
Nedenini biliyorsun? Bunun ilginç lanet bir öykü olacağını düşünmüştün.
Radyoda ben ve Pete'den bahsedecektin. Düşündüğün hep buydu.
Seni ilgilendiren tek şey dinleyicilerin seni sevmesi. Ne biçim manyaksın sen?
Yıllarca Jess ölümle cebelleşirken sen onun üstüne leş yiyici gibi kondun. Dur gitme!
Acınacak durumdasın. Onun sana geri döneceğini sandın.
Ohh...
Tanrım. Ayağa kalk.
Umurundaydı sanki, kalpsiz ibne!
Hadi kalk, bir kamyonet geliyor.
Yardım et.
Bunu yapmana izin veremem.
- Kolumu bırak! - O benim her şeyim.
A ah!
- Kalk hadi kalk! - Ah!
Ah!
Manyak deli!
Gabriel?
Gabriel!
Geri dön!
Buraya gel!
Gabriel, beni burda bırakma!
Sen ne yaptığını bilmiyorsun!
Gabriel!
Beni terketme!
Hey. Hey, nasılsın?
- Gitti mi? - Gitti.
Kim söyledi onu sana?
Polis.
O kadına bakmaya gittiler ve evinde kimse yoktu.
O çocuğu hastanede buldular mı?
Öyle bir çocuk yoktu hiç.
Gabriel ve jess'in evi. Lütfen düdükten sonra bir mesaj bırakın.
- Bu şey üç gündür sürüyor? - Öyle.
- Polise bildirmen gerek. - Ne söyleyeceğim?
"Affedersiniz, Memur Bey. Wisconsin'de bir görme özürlü deli kadın var.
"Onun hayali bir çocuğu var, ve bana çok kızıyor."
Hayır, git onu şey yap.
Hayatımı tersine çevirecek değilim.
- Seni öldürmeye çalıştı. - Evet.
Aslında kendini öldürmek istedi ama beni de yanında götürecekti.
Biraz araştırma yaptım da, "Gerçeksel bozukluk" diye bir hastalık var.
Bu hastalar sevgiye layık olmadıklarını sanıp başkalarının ilgisini çekmek için yalan uyduruyorlar.
Kendi hastalıkları gibi ya da - hayır istemem - hasta bir çocuk.
Aynen Munchausen'inki gibi, fakat ortada çocuk yok.
- Bunu yaptıklarının farkındalar mı? - Biliyorlar.
Gösterilen ilgi çok fazla olduğundan, yalana devam ediyorlar.
Yalanları ifşa edilirse ne olurmuş?
Bilmiyorum. O konuda bilgi yoktu.
Hm.
Müthiş.
İki gün önce aradı. Bana bağırmaya başladı.
Kızgınlıktan köpürüyordu.
Bu kadın çok inatçı ve acımasız.
Çaresiz. Ne yapacağını bilmiyor.
Gözleri görmüyor. Ne yapacak ki?
İmkansız.
Burası Gabriel ve Jess'in evi...
- Açalım mı? - Hayır.
Hayır, onun başka bir şey yapmasına neden olabilir.
- Ne yapmalıyız? - Aldırma.
Aloo?
Yazdığın öykünün sonu yok, Gabriel.
Ben JFK'de Hudson Plaza Motel'deyim.
Oda no: 142. Sana bir şey bıraktım.
Donna?
Kimle görüşüyorum?
Benim. Ben Pete. Gabriel, sen misin?
Delirme. Sana öldüğümü söylediğini biliyorum. sadece beni koruma istiyordu.
Nerdesin?
Havaalanında Donna'yı bekliyorum. O da orda mı?
Hayır. Şimdi gitti.
Yazık. İkinizin konuşmasını gerçekten istemiştim.
Seninle konuşmayacağıma dair söz vermiştim ona. Sana çok kızgın.
- Pete? - Evet?
Sana bir şey sormam gerek.
Nedir?
Küçükken Donna'ya bir şey mi oldu?
- Anlıyorsun, di mi? - Evet, ama...
Bilmiyorum.
Çocukluğundan hiç bahsetmez.
Gözlerini kaybetmesinin nedenini hiç söyledi mi?
Hayır.
Zannederim merdivenden düştü.
Biliyorsun, ona yardım edebilecek uzmanlar var.
Şimdi gitmem gerek.
Peki, tamam
- Hoşça kal. - Güle güle.
Biliyor musun, o bant hiç bir şey kanıtlamaz.
O Çocuk herhangi biri olabilir, değil mi? Bir komşu, kuzen...
Evet, biliyorum.
Peki, nedir öyleyse?
O sadece...
Ne?
Hiç olmayan birini neden bu kadar çok özlüyorum?
Öyle bir şey mümkün mü?
Hey.
Hani şu Uzay Yolu toplanmaları var ya?
Biliyorsun hep kaptan Kirk veya Mr. Spock gibi giyinirler. Neden?
Çünkü onları özlerler.
O kadar acınacak durumda mıyım?
Hey.
Senin müthiş bir yüreğin var.
Seninle ilgili en iyi şey o.
Her zaman öyleydi.
Gitmem gerek.
New York City'nin WNYH radyo stüdyosundan,
Bendeniz Gabriel Noone ve Noone at Night programı başlıyor.
Bir öykücü olarak, öykü peşinde hayatımın yıllarını harcadım.
Saksağan gibi, sadece parlak şeyleri alıp gerisini atma eğilimim var.
Ormanda ağaçlar arasında bir saat kadar dolaştık
sadece kendimizi çevrelediğimizi keşfettik.
Ve sonunda, gerçekten ne olduğunu bilmiyorum.
Ama Donna ile aramızda epey ortak yön var.
İkimiz de korkuyoruz.
yalnız kalmak istemiyoruz.
İyi bir dinleyici arıyoruz.
Mükemmel oldu.
Ve bir de model dairemiz var
tüm mobilyalarıyla birlikte.
Müthiş olurdu.
Oğlun hastaneden ne zaman çıkıyor?
Yarın.
Az kalmış. Ama çaresine bakarız.
Teşekkür ederim.
İzin verirseniz sorayım...
Bacağını nasıl kaybetti?
"Kadife Tavşan" öyküsünde Pete için bir satir var:
"Gerçek senin nasıl olduğun değil.
"Başına gelenler gerçektir."
Bendeniz Gabriel Noone. İyi geceler.